Twee rechtbanken hebben zich inmiddels uitgesproken over de handelwijze van Hi Tronic B.V. — het bedrijf dat thuisbatterijen verkoopt onder namen als Batteroo, Opslagplan en MKB Energieopslag. In beide zaken weigerde Hi Tronic het herroepingsrecht te respecteren met een beroep op een maatwerkuitzondering die er niet was. In Rotterdam leidde dat tot een veroordeling in de werkelijke proceskosten; in Amsterdam werd een agressieve handelspraktijk vastgesteld.
Verkoper weigert herroeping bij koop op afstand
Een consument uit Zwijndrecht wordt telefonisch benaderd door Batteroo (Hi Tronic B.V.) en bestelt een draagbare thuisbatterij, de 'Mini Cube', voor € 968. Diezelfde avond stuurt hij een e-mail: hij ontbindt de overeenkomst. Batteroo weigert terug te betalen. Volgens haar is de batterij maatwerk en geldt het herroepingsrecht niet.
Op de offerte staat een passage waarin de koper verklaart af te zien van zijn herroepingsrecht, zowel omdat de levering al mag beginnen als omdat het om een maatwerkproduct zou gaan. Batteroo claimt bovendien verrekenbare kosten: € 250 voor een locatiebezoek, € 500 voor een virtuele schouw en € 945 voor voorbereidende werkzaamheden — op de dag dat de overeenkomst is gesloten én ontbonden. Kort voor de zitting meldt Batteroo zich af.
Kantonrechter vernietigt maatwerkuitzondering
De kantonrechter maakt korte metten. De Mini Cube is een standaard draagbare batterij met vaste afmetingen (420 x 285 x 255 mm). Nergens in de offerte staat iets over aanpassingen voor deze koper. De uitzondering op het herroepingsrecht voor maatwerk (art. 6:230p sub f BW) gaat dus niet op. De consument heeft de koop op afstand dezelfde dag per e-mail ontbonden — ruim binnen de wettelijke bedenktijd van veertien dagen.
De bepaling in de offerte waarin de consument afstand doet van zijn herroepingsrecht is in strijd met art. 6:230m lid 1 sub h BW en art. 6:230o BW. Die bepaling is nietig. Batteroo had juist moeten vermelden dat de koper binnen veertien dagen zonder opgaaf van redenen mocht ontbinden.
Het verweer dat de overeenkomst een 'voortzetting' was van een eerdere overeenkomst die de consument met een ander bedrijf ('Opslagplan') had gesloten, noemde de rechter een onzinnig standpunt. In de eerdere overeenkomst komt de naam Batteroo niet voor, er worden andere producten aangeboden, en de eerdere overeenkomst was door ontbinding geëindigd.
Het verrekenverweer liep ook spaak. Batteroo stelde kosten te hebben gemaakt die feitelijk niet gemaakt kúnnen zijn — de overeenkomst is dezelfde dag ontbonden, er heeft geen bezoek plaatsgevonden. De kantonrechter concludeerde dat Batteroo in strijd met de waarheid had verklaard.
Het slot is opvallend. Batteroo wordt niet veroordeeld in de gebruikelijke forfaitaire proceskosten, maar in de werkelijk gemaakte kosten van de gemachtigde: € 2.087,25 (vijf uur à € 345 plus btw), plus dagvaarding, griffierecht en nakosten — totaal € 2.605,29. Reden: Batteroo treedt het consumentenrecht met voeten door de consument zonder goede gronden het ontbindingsrecht te ontzeggen en kosten op te voeren die niet gemaakt kunnen zijn.
Rechtbank Amsterdam: druk, meerdere handelsnamen en agressieve handelspraktijk
Rechtbank Amsterdam deed op 31 maart 2026 uitspraak in een vergelijkbare zaak, opnieuw tegen Hi Tronic B.V. De feiten laten een patroon zien.
Een consument wordt op 23 mei 2025 telefonisch benaderd door een medewerker van 'Opslagplan' — een van de handelsnamen van Hi Tronic. Hem wordt medegedeeld dat als hij direct een offerte tekent, er iemand langs zal komen voor meer informatie. De consument tekent dezelfde dag digitaal een offerte voor een batterij van € 15.397,25. Daags erna bezoekt een medewerker hem thuis. De consument geeft aan af te willen zien van de koop: de afmetingen waren hem niet medegedeeld en hij heeft onvoldoende ruimte. Hem wordt medegedeeld dat herroeping niet mogelijk is, maar dat hij voor een kleinere batterij kan kiezen. Onder die druk tekent hij een tweede offerte — nu op naam van Batteroo — voor een Cube Plus van € 4.838,79, en betaalt hij € 1.451,64. Op 22 juli 2025 herroept zijn gemachtigde de tweede overeenkomst. Hi Tronic weigert te betalen.
Hi Tronic voert een uitgebreid verweer. Tevergeefs.
Het beroep op het ontbreken van consumentenstatus — gebaseerd op het argument dat de consument met de aankoop fiscaal voordeel beoogde — wordt afgewezen. Dat iemand een financieel aantrekkelijke aanschaf doet voor persoonlijk gebruik, maakt hem geen zakelijk handelende partij.
Ook het verweer dat geen koop op afstand was totstandgekomen, snijdt geen hout. Na de herroeping van de eerste overeenkomst was telefonisch een nieuw, afzonderlijk aanbod gedaan voor de Cube Plus, dat digitaal werd ondertekend. Dat maakt het een overeenkomst op afstand waarop art. 6:230m BW van toepassing is.
Het maatwerkberoep sneuvelt opnieuw. De Cube Plus is een standaard geprefabriceerde batterij. Dat de installatie wordt afgestemd op de woning maakt het product zelf niet tot maatwerk.
Het verrekenverweer op grond van art. 6:230s lid 4 BW faalt eveneens. De offertetekst waarin de consument zou verzoeken om te beginnen met uitvoering was door Hi Tronic zelf voorgedrukt; de consument had de offerte onder druk getekend. Van een uitdrukkelijk verzoek is dan geen sprake. Daarbij geldt op grond van art. 6:230s lid 5 sub a BW dat verrekening sowieso niet mogelijk is als de handelaar de consument niet heeft geïnformeerd over het bestaan van het herroepingsrecht. Hi Tronic had hem juist onjuist geïnformeerd.
De kantonrechter kwalificeert het onjuist informeren over het herroepingsrecht als een misleidende handelspraktijk. Het onder druk zetten van de consument — met de mededeling dat hij alleen van de eerste overeenkomst af kon als hij een tweede aanging — is een agressieve handelspraktijk. Dit levert zelfstandige gronden op voor vernietiging van de overeenkomst.
Bijzonder is de toegewezen post van € 650 voor kosten ter vaststelling van de aansprakelijke partij. Hi Tronic opereerde onder meerdere handelsnamen (Opslagplan, Batteroo, MKB Energieopslag) zonder adres of KvK-nummer in de offerte te vermelden. Pas via opnamen van telefoongesprekken kon de consument achterhalen wie de aansprakelijke partij was. De kantonrechter wijst deze kosten integraal toe.
Wat betekent dit voor ondernemers die op afstand verkopen?
Deze vonnissen laten een patroon zien. Het opnemen van een standaardclausule die het herroepingsrecht uitsluit bij producten die evident geen maatwerk zijn, werkt niet. De rechter vernietigt zo'n beding zonder omhaal — in Rotterdam én Amsterdam.
Het stelselmatig negeren van consumentenrecht leidt tot vergaande gevolgen. In Rotterdam resulteerde het — gecombineerd met valse kostenclaims — in een veroordeling in de werkelijke proceskosten. In Amsterdam leverde het onder druk zetten van een consument om een vervangend contract te tekenen een vastgestelde agressieve handelspraktijk op en een zelfstandige grond voor vernietiging.
Voor de bredere context van de informatieplichten die gelden bij het sluiten van een overeenkomst met een consument: zie ook het artikel over precontractuele informatieplicht bij dienstverleners en het artikel over het kostenbeding van de advocaat.
Veelgestelde vragen
Wat geldt als maatwerk in artikel 6:230p sub f BW?
Maatwerk zijn goederen die speciaal voor deze consument zijn aangepast: gesneden, gegraveerd, van tekstiel voorzien, etc. Een standaard product met vaste afmetingen, ook al wordt de installatie later afgestemd op de woning, is geen maatwerk. In de Rotterdamse zaak was de batterij standaard (420 x 285 x 255 mm) zonder enige aanpassing. In de Amsterdamse zaak oordeelde de rechter dat installatie-aanpassing het product zelf niet tot maatwerk maakt. De verwijzing in de offerte naar "maatwerk" volstaat niet.
Kan een ondernemer in de offerte bepalen dat het herroepingsrecht niet geldt?
Nee. Het herroepingsrecht is een wettelijke bescherming voor consumenten. Een beding dat het herroepingsrecht afsnijdt, is in strijd met artikel 6:230m lid 1 sub h en 6:230o BW. Het herroepingsrecht kan niet contractueel worden uitgesloten, tenzij aan de wettelijke voorwaarden is voldaan (maatwerk, levering begonnen met uitdrukkelijke instemming, etc.).
Wanneer riskeert een ondernemer werkelijke proceskosten te betalen?
Werkelijke proceskosten kunnen worden toegewezen als de ondernemer zich ernstig misbewust gedraagt: bijvoorbeeld door consumentenrecht 'met voeten te treden', onware feiten te verklaren, of duidelijk misbruik te maken van procedurerecht. Het Rotterdamse vonnis toont aan dat valse schadeclaims en het onwettig ontzeggen van consumentenrechten daartoe kunnen leiden.
Wat is een agressieve handelspraktijk en wat zijn de gevolgen?
Een handelspraktijk is agressief als zij door intimidatie, dwang of ongepaste beïnvloeding de keuzevrijheid van de consument wezenlijk beperkt. Het mededelen dat een consument alleen van de eerste overeenkomst af kan als hij een tweede aangaat, voldoet aan dat criterium. Een agressieve handelspraktijk levert op grond van art. 6:193j BW een zelfstandige grond op voor vernietiging van de overeenkomst — ook los van de herroepingsproblematiek.
ECLI:NL:RBROT:2026:1899, Rechtbank Rotterdam, 26 februari 2026.
Aangehaalde rechtspraak
Rechtbanken: ECLI:NL:RBROT:2026:1899