Naar inhoud

Stalling of winkel? Hof bevestigt 7:230a-regime voor autoshowroom

24 maart 2026Juriaan de Vries

Huurkwalificatie bedrijfsruimte: stalling of winkel?

Een autobedrijf kon voor een gehuurde stalling/showroom geen beroep doen op de bescherming van artikel 7:290 BW. Het hof Den Haag vond geen overeengekomen verkoopbestemming of latere wijziging daarvan. Ook jarenlang toegestane autoverkoop was daarvoor onvoldoende. Het arrest laat zien hoe contract, inrichting en aantoonbaar gebruik samen de huurkwalificatie bepalen.

Autobedrijf verliest pand na opzegging als 7:230a-bedrijfsruimte

De huurder huurde sinds december 2002 een bedrijfsruimte in Rotterdam, in dezelfde straat als een eigen bedrijfspand. Nieuwe verhuurders zegden de huur op tegen 30 november 2020. Hij beriep zich op de opzegbescherming van 7:290-bedrijfsruimte. Na ontruiming in 2021 bleef in de bodemprocedure de vraag of die opzegging rechtsgeldig was. Het hof bevestigde toepassing van het 230a-regime (hof Den Haag 2025, r.o. 3.2-3.17 en 6.25).

De huurovereenkomst uit 2002 vermeldt in de kop expliciet “niet ex artikel 7A:1624 BW” (nu artikel 7:290 BW). De bestemmingsclausule beperkt het gebruik tot “stalling/showroom ruimte voor automobielen”. Reparaties, schadeherstel en opslag van milieubelastende stoffen zijn uitdrukkelijk verboden. Over autoverkoop staat niets in het contract.

De huurder voert aan dat hij vanaf het begin auto’s heeft verkocht vanuit het pand, met medeweten van de verhuurder. Hij overlegt verklaringen van een klant, een buurman en een omwonende die bevestigen dat er autoverkoop plaatsvond. De verhuurder schreef in 2013 zelfs: “wij hebben u steeds vanaf het begin toegestaan om auto’s te verkopen.”

Hof: gedogen is geen instemming met bestemmingswijziging

Voor de kwalificatie volgens artikel 7:290 BW onderzocht het hof wat partijen bij aanvang over het gebruik waren overeengekomen, mede gezien de inrichting. Het contractetiket was een aanwijzing bij die uitleg, geen zelfstandige uitsluiting van dwingende bescherming. De tekst, de verklaring van de oorspronkelijke verhuurder en de inrichting boden onvoldoende aanknopingspunten voor een verkooppunt. Een 7:230a-bestemming voor stalling en bezichtiging lag wel vast (hof Den Haag 2025, r.o. 6.2-6.11).

Ander feitelijk gebruik verandert het regime niet automatisch. Daarvoor is instemming met een bestemmingswijziging nodig. Stilzwijgende instemming is mogelijk, maar louter stilzitten of gedogen is onvoldoende. Het hof las de brief uit 2013 in deze omstandigheden als gedogen, niet als wijziging van de bestemming. Het schriftelijkheidsvereiste in het contract woog daarbij mee (hof Den Haag 2025, r.o. 6.15-6.16).

Ten overvloede onderzocht het hof een dubbele bestemming. Dan telt het overwegende gebruik van deze ruimte. De stukken over verkoop en omzet van het hele autobedrijf bewezen niet dat juist dit pand overwegend verkooppunt was. De KvK-inschrijving vermeldde het pand, maar liet onvoldoende zien waar de handel plaatsvond. Ook advertenties en verkoopdocumenten met een koppeling aan dit adres ontbraken (hof Den Haag 2025, r.o. 6.17-6.22).

Wat moeten huurder en verhuurder over gebruik vastleggen?

Leg het beoogde gebruik bij aanvang concreet vast: alleen stallen en bezichtigen, of ook verkopen vanuit een voor het publiek toegankelijk lokaal. Wie later andere activiteiten wil toelaten, moet duidelijk maken of ook de overeengekomen bestemming verandert. Dat helpt een geschil over het 7:290-regime te voorkomen. De naam boven het contract of een losse KvK-vermelding beslist die vraag niet.

De huurder moest daarnaast € 5.000 aan dwangsommen betalen. Die volgden uit het niet behoorlijk opleveren en de te late sleuteloverdracht na het eerdere ontruimingsvonnis, niet uit de kwalificatie als 230a-ruimte op zichzelf (hof Den Haag 2025, r.o. 6.29-6.35). Die uitvoeringskant komt ook terug in de publicatie over boetebedingen bij huurovereenkomsten. Meer vastgoedonderwerpen staan bij Real Estate & Construction.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen 7:290- en 7:230a-bedrijfsruimte?

Artikel 7:290 BW geeft onder meer winkels, horeca en ambachtsbedrijven met een publiek toegankelijk verkooppunt bescherming tegen beëindiging. Artikel 7:230a BW geldt voor andere gebouwde ruimte, zoals kantoren en stallingen. Daar kan de huur eindigen terwijl de huurder nog tijdelijk ontruimingsbescherming heeft. De afgesproken bestemming en inrichting bepalen welke regeling geldt.

Kan feitelijk verkoopgebruik het huurregime doen veranderen?

Dat kan als partijen ook een andere bestemming overeenkomen; ander feitelijk gebruik alleen volstaat niet. Instemming kan onder omstandigheden stilzwijgend blijken. In deze zaak maakten de brief over toegestane verkoop en het feitelijke gebruik zo’n wijziging niet aannemelijk. Het contract verlangde bovendien voorafgaande schriftelijke toestemming voor bestemmingswijziging.

Hoe wordt overwegend gebruik vastgesteld bij een gemengde bestemming?

Het hof keek in deze zaak naar het overwegende gebruik van juist de ene gehuurde ruimte. Daarvoor zijn concrete aanwijzingen nodig: verkoopfacturen, advertenties met het adres, en een inrichting die op verkoop wijst. Een accountantsverklaring over de totale omzet van het bedrijf is onvoldoende als niet vaststaat welk pand die omzet genereerde.

Aangehaalde rechtspraak

Lees ook