Onrechtmatige uitlatingen op sociale media
Stelselmatige beschuldigingen op Instagram, LinkedIn en X
De voorzieningenrechter in Rotterdam legde op 27 februari 2026 een verbod en rectificatiegebod op aan iemand die via Instagram, LinkedIn en X stelselmatig beschuldigingen van strafbare feiten uitte, dreigde met geweld en privé-informatie deelde over een ander en diens gezin. Het vonnis trekt een heldere grens: grof schelden mag, ongefundeerde beschuldigingen van strafbare feiten niet.
Eiser — iemand met enige publieke bekendheid — en gedaagde zaten sinds januari 2025 in een escalerend online conflict. Gedaagde beschuldigde eiser op sociale media herhaaldelijk van geestelijke mishandeling, psychisch geweld, stalking en kindermisbruik. Zij plaatste een foto van eiser met de tekst ‘kinderen neuken’, zette WhatsApp-gesprekken met zijn ex-partner online over hun echtscheiding, publiceerde een foto van zijn minderjarige kinderen en dreigde meerdere keren met geweld. Toen eisers advocaat sommeerde te stoppen, reageerde zij publiekelijk dat zij ‘absoluut geen berichten’ zou verwijderen — en plaatste juist nieuwe beschuldigingen.
Grens meningsuiting bij ongefundeerde beschuldigingen
De rechter woog het recht op privacy en goede naam (artikel 8 EVRM) af tegen de vrijheid van meningsuiting (artikel 10 EVRM). Grof schelden — ‘psychopaat’, ‘debiel’, ‘walgelijke kwal’ — viel binnen de meningsvrijheid. De rechter woog mee dat eiser zelf de confrontatie zocht en gedaagde op vergelijkbare toon aansprak.
Maar bij vier categorieën lag de grens. Beschuldigingen van strafbare feiten zonder enige feitelijke basis: geen veroordeling, geen vervolging, geen enkele aanwijzing. Publicaties over het gezinsleven en de kinderen van eiser, inclusief het online zetten van een foto van de kinderen. Het delen van informatie uit de echtscheidingsprocedure — informatie die naar haar aard privé is. En geweldsdreigementen op sociale media, waarbij de rechter zwaar liet meewegen dat gedaagde niet wist wie haar volgers waren en wat die ermee zouden doen.
Gedaagde moet tientallen specifiek aangeduide publicaties verwijderen en een rectificatie plaatsen op Instagram, X en LinkedIn voor 72 uur. De dwangsom: €500 per dag, maximaal €25.000. Het contactverbod en de lijfsdwang werden afgewezen. De proceskosten gingen volgens het liquidatietarief (€2.431), niet op basis van werkelijke kosten. Het wrakingsverzoek — dat 49 dagen vertraging veroorzaakte — was volgens de rechter geen misbruik van procesrecht, omdat gedaagde op dat moment nog geen advocaat had.
Wat betekent dit voor bescherming tegen onrechtmatige publicaties online?
De grens is helder: waardeoordelen zijn beschermd, feitelijke beschuldigingen van strafbare feiten zonder onderbouwing niet. Interessant is dat de rechter het gedrag van eiser zelf meewoog. Wie de confrontatie opzoekt en de ander kleineert, verzwakt zijn eigen positie — al maakt dat grove beschuldigingen niet minder onrechtmatig.
Het vonnis bevestigt ook dat informatie uit echtscheidingsprocedures niet op internet thuishoort, ongeacht de intentie. En een praktische les: de omvang van het verwijderingsgebod — de rechter verwees naar specifieke pagina’s in producties — laat zien dat het loont om je dossier van begin af aan zorgvuldig op te bouwen.
Veelgestelde vragen
Mag ik grof schelden op sociale media zonder gevolgen?
Grof schelden (scheldwoorden, waardeoordelen) geniet bescherming als meningsuiting, ook online. Echter: zodra je ongefundeerde beschuldigingen van strafbare feiten doet, verlies je die bescherming. De rechter keurt schelden goed als wederzijds en proportioneel, maar niet als het gepaard gaat met valse beschuldigingen zonder basis.
Wat telt als “beschuldiging van een strafbaar feit” voor dit vonnis?
Een uitspraak als “hij misbruikt kinderen” of “zij steelt geld” is een feitelijke stelling die impliciet strafbaarheid aangeeft. Wil je zoiets publiceren, dan heb je sterke feiten nodig. Zonder onderzoek, zonder vervolging, zonder aanwijzing — het mag niet. Dezelfde grens geldt voor private posts op gesloten profielen.
Kan ik tegen een dwangsom betogen dat zij niet serieus onderzoek naar mijn aantijgingen heeft gedaan?
Nee. De rechter keek niet of de beschuldigingen waar waren, maar of je ze zonder enige basis hebt geuit. Jij draagt de last: wil je beschuldigingen de wereld instuuren, zet ze niet op sociale media maar dien aangifte in. Voor andere kanalen geldt: schrift valt beter te verdedigen dan onderbouwingsloze tweets.
ECLI:NL:RBROT:2026:2075, Rechtbank Rotterdam, 27 februari 2026.
Aangehaalde rechtspraak
Rechtbanken: ECLI:NL:RBROT:2026:2075