Beroepsfout advocaat: wanneer volgt aansprakelijkheid
Een advocaat is aansprakelijk als hij afwijkt van de zorg die een redelijk bekwaam vakgenoot zou betrachten en de cliënt daardoor schade of een reële kans op succes verliest. De cliënt moet ook tijdig klagen. Recente rechtspraak laat zien waar de grens ligt tussen een beroepsfout en een verdedigbare keuze, en wat de kantoorvoorwaarden betekenen.
Memorie een half uur voor indiening: 49.475 euro schade
Een cliënt voert in hoger beroep een erfenisgeschil over een overbedelingsvordering van ruim 419.000 euro. Zijn advocaat stuurt hem de memorie van grieven pas een half uur voor het verstrijken van de termijn, zonder eerder concept, voert een kansloos bevoegdheidsincident, laat verrekenposten buiten de grieven en vraagt geen mondelinge behandeling, terwijl hij de cliënt schrijft dat hij dat wel heeft gedaan. De rechtbank Gelderland stelt op 9 april 2025 drie beroepsfouten vast en veroordeelt het kantoor en de behandelend advocaat hoofdelijk tot vergoeding van 49.475 euro. Dat bedrag komt uit de eerste fout; voor de andere twee ontbrak causaal verband met schade (rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.86, 3.89 en het dictum).
De fout bewijzen bleef de taak van de cliënt. De advocaat moest zijn betwisting wel met feiten onderbouwen, en zonder notities lukte dat niet: de afspraak dat alleen de uitleg van de zekerheidsbepaling zou worden bestreden, was nergens vastgelegd, in strijd met regel 16 lid 1 van de Gedragsregels advocatuur. Bovendien laat een memorie die een half uur voor indiening binnenkomt de cliënt geen ruimte voor commentaar. Een advocaat hoort een concept van de memorie in beginsel met de cliënt te bespreken (rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.12, 3.19 en 3.20).
De opdracht was gesloten met het kantoor. De algemene voorwaarden sloten de artikelen 7:404 en 7:407 lid 2 BW uit, die de behandelend advocaat persoonlijk aan de opdracht verbinden. Of daarmee ook een claim uit onrechtmatige daad (art. 6:162 BW) was uitgesloten, was een kwestie van uitleg. Omdat de cliënt een consument was, viel twijfel daarover in zijn voordeel uit (art. 6:238 lid 2 BW; rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.4). De rechtbank veroordeelde de advocaat daarom persoonlijk, naast het kantoor. Een zakelijke cliënt staat zwakker. Tussen professionele partijen lezen rechters een vergelijkbare clausule ook als uitsluiting van de claim uit onrechtmatige daad (hof Amsterdam 2026, r.o. 5.29). In een zaak met een zakelijke cliënt is de Gelderse zaak uitdrukkelijk onderscheiden om twee redenen: een andere formulering en een consument als wederpartij (rechtbank Den Haag 2026, r.o. 5.7).
Zorgplicht advocaat: de redelijk bekwame vakgenoot
De opdracht aan een advocaat schept een inspanningsverplichting (art. 7:401 BW). De norm is vaste rechtspraak van de Hoge Raad: de advocaat betracht de zorgvuldigheid die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend vakgenoot mag worden verwacht, en stelt zijn cliënt bij het voeren van een procedure niet onnodig bloot aan voorzienbare en vermijdbare risico's (HR 10 oktober 2025, r.o. 3.2). Moet de cliënt een beslissing nemen, dan stelt de advocaat hem in staat dat goed geïnformeerd te doen. Of en hoe ver hij moet waarschuwen voor een risico, hangt af van de omstandigheden: de ernst en omvang van het risico, de kans dat het zich verwezenlijkt en de mate waarin de cliënt zich er al van bewust was (HR 29 mei 2015, r.o. 3.4.3).
Of hij een verweer moet voorleggen, hangt af van de omstandigheden, waaronder de aard en rechtsgevolgen van dat verweer, de kans van slagen en wat de cliënt er zelf al van wist (HR 10 oktober 2025, r.o. 3.2). Een verjaringsverweer met ten minste enige kans van slagen had de advocaat moeten voeren of bespreken; omdat de verjaring was gestuit, was het verweer kansloos en de advocaat niet aansprakelijk (hof Arnhem-Leeuwarden 2026, r.o. 3.16 en 3.19-3.20).
De advocaat bepaalt na overleg met zijn cliënt zelfstandig wat hij aanvoert. Dat vraagt om meedenken: hij beoordeelt zelf wat voor de zaak van belang is. Voor feiten die de cliënt achterhoudt, draagt hij geen verantwoordelijkheid, tenzij er aanleiding was om door te vragen (hof Amsterdam 2016, r.o. 3.4-3.5).
Waarschuwen en tegenstrijdige belangen onderkennen
Vóór een procedure, ook een hoger beroep, informeert de advocaat de cliënt uitdrukkelijk over de kansen en risico's en over het bewijs dat nog nodig is. Een advocaat die niet had gewaarschuwd dat ook het hoger beroep verloren kon gaan bij gebrek aan aanvullend bewijs, kreeg dat aangerekend (rechtbank Amsterdam 2023, r.o. 4.9). Wie zo'n waarschuwing alleen mondeling geeft, kan haar later vaak niet aantonen.
Adviseert de advocaat een commanditaire vennootschap waarin de belangen van de beherend vennoot en de commanditaire vennoten botsen, dan richt hij zich op hun gezamenlijke belang, wijst hij op de tegenstrijdigheid en adviseert hij hoe daarmee om te gaan; onder omstandigheden moet hij zijn werk beëindigen. Een tekortkoming jegens de cv is dan in beginsel ook onrechtmatig jegens de commanditaire vennoten (HR 22 september 2017, r.o. 3.5.5 en 3.7.5). Voor een bv ligt dat anders: aandeelhouders kunnen waardevermindering van hun aandelen in beginsel niet zelf vorderen (hof Amsterdam 2026, r.o. 5.25). Eigen financiële belangen van de advocaat in de zaak van zijn cliënt raken de kernwaarde onafhankelijkheid. Een advocaat die tegelijk geldverstrekker, cessionaris en pandhouder van zijn cliënte was, werd mede daarom geschrapt (Hof van Discipline 2021, rn. 5.11 en 5.19).
Grenzen van de norm: niet elke tegenvaller is een beroepsfout
Bij keuzes in een lopende procedure ligt de lat hoger dan bij harde fouten als een verlopen termijn: bij suboptimaal procederen moet het optreden duidelijk ondermaats zijn (hof Amsterdam 2016, r.o. 3.4). Het hof Arnhem-Leeuwarden paste dat in 2022 toe in een echtscheidingszaak. De cliënt verweet zijn advocaat dat financiële stukken in de voorlopige-voorzieningenprocedure te laat waren ingediend en dat een opmerking van hem ter zitting niet was gecorrigeerd. Beide verwijten strandden: dat de rechter in de ogen van de cliënt verkeerd oordeelde, betekent niet dat dit kwam door de manier van procederen, en een voor de hand liggende feitelijke uitlating van de cliënt zelf hoefde de advocaat niet te corrigeren. Ook een sterk geformuleerd advies om een kansarme procedure over huishoudelijke kosten niet te beginnen, bleef overeind (hof Arnhem-Leeuwarden 2022, r.o. 2.12-2.16 en 2.19-2.21).
Bij de verkoop van beslagen aandelen mocht een advocaat afgaan op een verdedigbare uitleg van art. 715 lid 3 Rv. De rechtbank Den Haag las de termijn anders: het verlofverzoek was te laat en de beslagen vervielen. In de aansprakelijkheidszaak zag de rechtbank Rotterdam toch geen beroepsfout. De wettekst, wetsgeschiedenis en gevestigde bronnen gaven de advocaat geen aanleiding aan zijn uitleg te twijfelen. Hij hoefde daarom niet op die andersluidende beslissing te anticiperen. De cliënt liet vervolgens het geadviseerde hoger beroep na; dat kwam voor zijn risico (rechtbank Rotterdam 2024, r.o. 4.11-4.13). Het hof bekrachtigde dit oordeel (hof Den Haag 2025, r.o. 5.4-5.6).
Adviseren over rechten, plichten en contractuele vervaltermijnen
Dezelfde echtscheidingszaak kende wél een beroepsfout. De huwelijkse voorwaarden gaven de cliënt een conversierecht voor het pensioen van zijn ex-echtgenote, uit te oefenen met een aangetekende brief binnen zes maanden na de echtscheiding. De advocaat wees hem niet op die termijn en vertelde herhaaldelijk dat toestemming van zijn ex-echtgenote nodig was. Dat was onjuist. Juist omdat de conversie afweek van de wettelijke verevening en de cliënt zes jaar ouder was, had zij hem moeten voorlichten. Het verweer dat hij toch geen conversie wilde, hielp niet: zonder juiste informatie kon hij zijn wensen niet goed bepalen (hof Arnhem-Leeuwarden 2022, r.o. 2.24-2.28).
Ook een verstreken wettelijke termijn sluit een advies niet uit. In een geschil over een nalatenschap bleek de cliënt juridisch geen afstammeling van de overledene. Vast stond dat de advocaat hem had moeten adviseren zelf te verzoeken dat de ontkenning van het vaderschap van zijn juridische vader gegrond werd verklaard en het vaderschap van zijn biologische vader werd vastgesteld. Dat de termijn van art. 1:200 lid 6 BW was verstreken, deed daar niet aan af: zulke verzoeken worden geregeld toegewezen, en de advocaat betwistte de fout niet. De rechtbank Den Haag nam als uitgangspunt dat het verzoek destijds zou zijn toegewezen en verwees voor de omvang van de schade naar een schadestaatprocedure. Dat de cliënt later met zijn broer een vaststellingsovereenkomst met finale kwijting sloot, gold niet als eigen schuld. Ook zijn plicht de schade te beperken had hij niet geschonden: niets wees erop dat hij toen al van de fout wist (rechtbank Den Haag augustus 2026, r.o. 5.8-5.10 en 5.14-5.15).
Tijdig inventariseren en de verjaring stuiten
Termijnen bewaken hoort tot de kern van het vak. Het stuiten van de verjaring van de vordering van de cliënt behoort in beginsel tot de taken van de advocaat zolang de opdracht loopt. Dat de cliënt een tijd niets van zich liet horen, ontsloeg de advocaat daar niet van en telde ook niet als eigen schuld (hof Amsterdam maart 2025, r.o. 5.4-5.6).
Hoe ver de inventarisatieplicht reikt, hangt af van de opdracht en wat de advocaat al weet. Bij een eerste vraag of de ex-partner recht had op de helft van zijn verdiensten, hoefde de advocaat nog geen volledig vermogensoverzicht te maken. Later werden een gezamenlijke woning met aanzienlijke overwaarde en de verdere afwikkeling besproken. De advocaat had de samenlevingsovereenkomst toen al maanden. Hij moest navragen welke grote betalingen de cliënt had gedaan en of daaruit vergoedingsrechten volgden. Door dat te laten liggen, liet hij de vorderingen verjaren. Een verdeling van de overwaarde bij helfte maakte die inventarisatie juist nodig voor de mogelijke verrekening (rechtbank Den Haag 2025, r.o. 4.5-4.10).
Het kantoor kon zich ook niet op het vervalbeding in zijn algemene voorwaarden beroepen, omdat onvoldoende was onderbouwd dat die voorwaarden bij deze opdracht hoorden. Er was geen opdrachtbevestiging verstuurd, en dat bij eerdere opdrachten voorwaarden golden, maakte ze niet van toepassing op deze nieuwe opdracht (rechtbank Den Haag 2025, r.o. 4.14-4.16). Ook als de voorwaarden wel gelden, houdt zo'n beding tegenover een consument lang niet altijd stand; zie de bespreking van het vervalbeding in algemene voorwaarden. Wie zijn voorwaarden wil laten gelden, legt ze dus per opdracht vast. De uitspraak is een tussenvonnis: de beroepsfout staat vast, over de omvang van de schade moesten partijen zich nog uitlaten.
Kosten: wat de advocaat vooraf moet melden
Dreigt de declaratie de opgegeven schatting flink te overschrijden, dan informeert de advocaat de cliënt daarover (gedragsregel 17; rechtbank Amsterdam maart 2026, r.o. 4.9). Het ging daar om een consument; de kosteninformatie woog mee in de transparantietoets (rechtbank Amsterdam maart 2026, r.o. 4.12.3).
Elke cliënt, ook een ondernemer, kan een advocaat die geen vaste prijs hanteert vragen om de prijs of, als die niet precies te geven is, de manier waarop die wordt berekend of een voldoende gedetailleerde kostenraming (art. 6:230d onder 1 BW). Is de cliënt een consument, dan gaat de wet verder. Vóór het sluiten van de opdracht moet de advocaat dan uit zichzelf de totale prijs of, als die vooraf niet te berekenen is, de manier van berekenen duidelijk en begrijpelijk meedelen, op grond van art. 6:230l BW of, bij een overeenkomst op afstand of buiten het kantoor, art. 6:230m BW. De rechter toetst dat ambtshalve.
Tegenover een consument is een enkel uurtarief zonder indicatie van het te verwachten totaal niet transparant (hof Amsterdam 2024). Oneerlijk was het beding in die zaak niet; de korting van 25 procent volgde uit de schending van de informatieplicht. Is het kostenbeding tegenover een consument wel oneerlijk, dan kan de advocaat zijn honorarium voor de opdracht verliezen. Na vernietiging van zo'n beding werden alleen de kosten toegewezen van een kort geding waarvoor een eigen kostenschatting was gegeven (rechtbank Amsterdam maart 2026, r.o. 4.14-4.26). Meer daarover in de analyse van het kostenbeding van de advocaat.
Tuchtrecht en civiele aansprakelijkheid: twee toetsingskaders
Een tuchtrechtelijke beslissing of een uitspraak van de Geschillencommissie Advocatuur moet worden gelezen tegen de vraag die daar voorlag. Een overtreden beroepsnorm stelt de civiele aansprakelijkheid nog niet vast. De civiele rechter beoordeelt de betekenis van die beslissing samen met de overige feiten en omstandigheden (rechtbank Limburg 2022, r.o. 4.2).
Zo strandde een terugvordering van ruim 54.000 euro, hoewel de Geschillencommissie Advocatuur had geoordeeld dat de redelijkheid en billijkheid zich verzetten tegen incasso van het restant van de declaraties. Die uitspraak zag alleen op de restantfacturen, de commissie had een minder compleet dossier gehad, en naar de civiele maatstaf waren de verwijten onvoldoende onderbouwd (rechtbank Limburg 2022, r.o. 4.2 en 4.4-4.12). Een tuchtrechtelijke of arbitrale tik op de vingers is dus een aanwijzing die de civiele rechter meeweegt. Wat de tuchtrechter zelf toetst en waar hij de advocaat vrij laat, staat in de analyse van de tuchtrechtelijke kwaliteitstoets.
Causaal verband en schadebegroting via kansschade
Een vastgestelde fout levert pas vergoeding op als de cliënt zonder die fout beter af was geweest. De rechter vergelijkt de werkelijke situatie met de situatie zonder fout, en ook voor kansschade moet eerst vaststaan dat de fout de kans op succes heeft gekost (rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.28). Bij een gemiste verjaring hangt schadevergoeding dus af van de waarde van de verjaarde vordering. De claim tegen een advocaat die de verjaring van een vordering op een eerdere advocaat niet had gestuit, werd afgewezen: ook zonder die eerdere fout was de onderliggende zaak niet anders afgelopen (hof Den Haag 2022, r.o. 5.13). Of het een fout was om ter zitting zonder overleg met de cliënt van de afgesproken strategie af te wijken, bleef in het midden, omdat het causaal verband ontbrak (hof Amsterdam 2023, r.o. 4.23 en 4.34).
Hoe wordt vastgesteld wat er zonder de fout was gebeurd? Bij een gemist hoger beroep beoordeelt de rechter hoe de appelrechter had behoren te beslissen, en gaat daarbij uit van de regels die in die appelprocedure golden, ook die over het bewijs. Lukt dat niet, dan schat hij de goede en kwade kansen (HR 16 januari 2026, r.o. 3.2-3.3, over een gemist hoger beroep). In de geanalyseerde uitspraken liep die kans van 20 procent bij een zwak verweer (rechtbank Amsterdam 2025, r.o. 3.27) tot 50 procent wanneer de feiten te onzeker waren om nader vast te stellen (rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.84).
Voor verwijzing naar een schadestaatprocedure kan het voldoende zijn dat de mogelijkheid van schade aannemelijk is. Bij de gemiste pensioenconversie zou de cliënt zes jaar lang minder pensioen ontvangen (hof Arnhem-Leeuwarden 2022, r.o. 2.27). De uiteindelijke omvang vraagt om een concrete vergelijking. In de Haagse samenlevingszaak moest worden onderzocht hoeveel de ex-partner zonder de fout werkelijk zou hebben betaald, mede gezien een mogelijk beroep op redelijkheid en billijkheid, en welke kosten de cliënt daarvoor zou hebben gemaakt (rechtbank Den Haag 2025, r.o. 4.25-4.27).
Een advocaat aansprakelijk stellen: de stappen
Bij een mogelijke beroepsfout kunnen meerdere termijnen tegelijk lopen. Controleer die direct, ook als de inhoudelijke beoordeling nog loopt. De volgende stappen bieden praktisch houvast.
- Controleer direct de wettelijke termijnen en lees de algemene voorwaarden van het kantoor. Gelden ze voor deze opdracht, dan bepalen ze mede wie kan worden aangesproken en wat binnen welke termijn moet gebeuren. Onder een zesmaandenbeding volstond een tijdige aansprakelijkstelling (hof Amsterdam maart 2026, r.o. 5.35). Een ander kantoor had bedongen dat binnen een jaar een procedure moest beginnen. Een zakelijke cliënt die tijdig aansprakelijk stelde maar pas na ruim vier jaar dagvaardde, verloor daardoor zijn vordering (rechtbank Rotterdam oktober 2026, r.o. 5.7-5.8 en 5.12).
- Laat daarnaast het dossier beoordelen door een andere advocaat: de opdracht, de processtukken en de correspondentie. Pas daarna weet een cliënt vaak dat er een fout is. Bij de klachtplicht houden rechters rekening met het kennisverschil tussen cliënt en advocaat en met de tijd die zo'n beoordeling kost (hof Amsterdam juni 2025, r.o. 2.3; rechtbank Amsterdam juli 2026, r.o. 4.3-4.7).
- Klaag binnen bekwame tijd nadat de fout is ontdekt of had moeten worden ontdekt (art. 6:89 BW), en stel het kantoor en de behandelend advocaat schriftelijk aansprakelijk. Een brief waarin de cliënt zich ondubbelzinnig zijn recht op schadevergoeding voorbehoudt, stuit bovendien de verjaring (art. 3:317 lid 1 BW).
- Vraag naar de beroepsaansprakelijkheidsverzekering. Een advocaat moet in beginsel adequaat verzekerd zijn tegen beroepsaansprakelijkheid (art. 6.24 Verordening op de advocatuur), en de verzekeraar en de geografische dekking horen bij de gegevens die een dienstverlener ter beschikking stelt (art. 6:230b onder 11 BW).
- Overweeg een tuchtklacht naast de civiele claim. De tuchtrechter beoordeelt de beroepsnormen en kan een maatregel opleggen, van waarschuwing tot schrapping (art. 48 lid 2 Advocatenwet). De civiele rechter beslist over de schadevordering en weegt het tuchtoordeel mee. De tuchtrechter kan bij een maatregel als bijzondere voorwaarde vergoeding opleggen van door de advocaat veroorzaakte schade tot maximaal 5.000 euro (art. 48b Advocatenwet).
- Onderbouw de schade: wat had de cliënt zonder de fout gehad? Bij een verloren procedure gaat het om de kans die verloren ging, zoals hierboven beschreven.
Wat betekent dit voor de advocaat en zijn cliënt?
De voorbeelden maken het belang van dossierdiscipline concreet: bewaak termijnen, leg instructies en strategische keuzes vast, bespreek concepten tijdig en meld bewijsrisico’s en oplopende kosten. Ontbrekende notities vergroten het bewijsrisico wanneer de cliënt later betwist dat hij een keuze maakte of een waarschuwing kreeg.
Voor de cliënt draait het om twee vragen: wat zou zonder de gestelde fout anders zijn gelopen, en welke termijn loopt er al. Op die tweede vraag geven de kantoorvoorwaarden vaak het antwoord, en een termijn die verstrijkt terwijl over de fout nog wordt gecorrespondeerd, kan de hele vordering kosten. Voor een ondernemer is de uitleg van die voorwaarden doorgaans minder beschermend dan voor een consument.
Veelgestelde vragen
Kan de behandelend advocaat persoonlijk aansprakelijk zijn als de opdracht met het kantoor is gesloten?
Ja. Voor de behandelend advocaat geldt ook buiten de overeenkomst de gewone beroepsnorm; een persoonlijk ernstig verwijt is niet vereist (HR 18 september 2015, r.o. 3.4.1-3.4.4). Of kantoorvoorwaarden die aansprakelijkheid uitsluiten, vraagt uitleg van de volledige clausule. In de besproken zakelijke zaken was dat zo. Bij een consument werkt twijfel over de uitleg in diens voordeel (art. 6:238 lid 2 BW).
Moet een cliënt of ondernemer de advocaat betalen na een beroepsfout?
In beginsel wel: de enkele stelling dat de advocaat tekortschoot, ontslaat niet van de betalingsplicht. Daarvoor is ontbinding nodig, waarna terugkomt wat geen waarde had, of verrekening met een schadevordering; zo kwam 3.905,65 euro van 28.109,11 euro terug (rechtbank Gelderland 2025, r.o. 3.101). Bij een evident onjuist advies kan betalen naar redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn (rechtbank Midden-Nederland 2026).
Binnen welke termijn moet een advocaat aansprakelijk worden gesteld?
Er lopen drie termijnen naast elkaar. De klachtplicht van art. 6:89 BW vraagt een melding binnen bekwame tijd nadat de fout is ontdekt of redelijkerwijze had moeten worden ontdekt. De vordering verjaart vijf jaar na de dag waarop de cliënt zowel de schade als de aansprakelijke kent, en in elk geval twintig jaar na de fout (art. 3:310 lid 1 BW). Een vervalbeding in de kantoorvoorwaarden kan korter zijn en een procedure eisen.
Aangehaalde rechtspraak
Hoge Raad
- HR 29 mei 2015, ECLI:NL:HR:2015:1406: of en hoe de advocaat waarschuwt voor een risico, hangt af van ernst, waarschijnlijkheid en het bewustzijn van de cliënt (r.o. 3.4.3).
- HR 18 september 2015, ECLI:NL:HR:2015:2745: de uitvoerende advocaat die geen contractspartij is, kan op onrechtmatige daad worden aangesproken; een persoonlijk ernstig verwijt is niet vereist (r.o. 3.4.1-3.4.4).
- HR 22 september 2017, ECLI:NL:HR:2017:2444: de advocaat van een cv richt zich op het gezamenlijk belang van de vennoten en wijst op tegenstrijdige belangen; een tekortkoming jegens de cv is in beginsel onrechtmatig jegens de commanditaire vennoten (r.o. 3.5.5 en 3.7.5).
- HR 10 oktober 2025, ECLI:NL:HR:2025:1540: de advocaat stelt zijn cliënt niet onnodig bloot aan voorzienbare en vermijdbare risico's; of hij een verweer moet voorleggen, hangt af van aard, kans van slagen en wat de cliënt al wist (r.o. 3.2).
- HR 16 januari 2026, ECLI:NL:HR:2026:53: de schade wordt vastgesteld naar hoe de appelrechter had behoren te beslissen, met de bewijsregels van die procedure; anders volgt een kansschatting (r.o. 3.2-3.3).
Gerechtshoven
- Hof Amsterdam 11 oktober 2016, ECLI:NL:GHAMS:2016:4105: bij suboptimaal procederen moet het optreden duidelijk ondermaats zijn; feiten aandragen ligt op de weg van de cliënt, tenzij er aanleiding was om door te vragen (r.o. 3.4-3.5).
- Hof Arnhem-Leeuwarden 29 maart 2022, ECLI:NL:GHARL:2022:2382: geen fout bij een tegenvallend oordeel, wel bij het niet wijzen op een contractuele vervaltermijn (r.o. 2.12-2.21 en 2.24-2.28).
- Hof Den Haag 22 november 2022, ECLI:NL:GHDHA:2022:2275: een niet gestuite verjaring kost niets als de verjaarde vordering geen waarde had (r.o. 5.13).
- Hof Amsterdam 28 februari 2023, ECLI:NL:GHAMS:2023:516: claim strandt op het ontbreken van causaal verband; of afwijken van de strategie zonder overleg een fout was, blijft in het midden (r.o. 4.23 en 4.28-4.34).
- Hof Amsterdam 26 november 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:3269: een enkel uurtarief is niet transparant; korting van 25 procent wegens schending van de informatieplicht (r.o. 2.6 en 2.18-2.22).
- Hof Amsterdam 11 maart 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:616: stuiten van de verjaring hoort bij de taak van de advocaat zolang de opdracht loopt; stilzitten van de cliënt is geen eigen schuld (r.o. 5.4-5.6).
- Hof Amsterdam 24 juni 2025, ECLI:NL:GHAMS:2025:1622: bij de klachtplicht telt het kennisverschil tussen cliënt en advocaat (r.o. 2.3).
- Hof Den Haag 16 december 2025, ECLI:NL:GHDHA:2025:2580: geen beroepsfout bij de in deze omstandigheden verdedigbare uitleg van de indieningstermijn; bekrachtiging van het Rotterdamse vonnis (r.o. 5.4-5.6).
- Hof Amsterdam 17 maart 2026, ECLI:NL:GHAMS:2026:614: deze voorwaarden sloten bij professionele partijen ook persoonlijke aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad uit; onder dit zesmaandenbeding volstond aansprakelijkstelling (r.o. 5.29 en 5.35).
- Hof Arnhem-Leeuwarden 2 juni 2026, ECLI:NL:GHARL:2026:3589: een verweer met ten minste enige kans van slagen moet de advocaat voeren of bespreken (r.o. 3.16 en 3.19-3.20).
Rechtbanken
- Rb. Limburg 16 november 2022, ECLI:NL:RBLIM:2022:9187: het oordeel van de Geschillencommissie stelde de civiele aansprakelijkheid voor de overige werkzaamheden niet vast (r.o. 4.2 en 4.4-4.12).
- Rb. Amsterdam 26 januari 2023, ECLI:NL:RBAMS:2023:306: de advocaat moet vooraf uitdrukkelijk waarschuwen voor het procesrisico bij onvoldoende bewijs (r.o. 4.9).
- Rb. Rotterdam 20 maart 2024, ECLI:NL:RBROT:2024:2671: geen anticipatie vereist op een beslissing waarmee redelijkerwijs geen rekening hoefde te worden gehouden (r.o. 4.11-4.13).
- Rb. Amsterdam 9 april 2025, ECLI:NL:RBAMS:2025:2255: de kans op een geslaagd verweer in het gemiste hoger beroep werd op 20 procent geschat (r.o. 3.27).
- Rb. Gelderland 9 april 2025, ECLI:NL:RBGEL:2025:2674: memorie een half uur voor indiening gedeeld; kantoor en advocaat hoofdelijk aansprakelijk; kansschade 50 procent op één verrekenpost (r.o. 3.19-3.20 en 3.84-3.86).
- Rb. Den Haag 8 oktober 2025, ECLI:NL:RBDHA:2025:18157: vergoedingsrechten te laat geïnventariseerd; toepasselijkheid van de voorwaarden op deze nieuwe opdracht onvoldoende onderbouwd (r.o. 4.5-4.10 en 4.14-4.16).
- Rb. Amsterdam 18 maart 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:2670: oneerlijk kostenbeding vernietigd; alleen het kort geding met eigen kostenschatting wordt betaald (r.o. 4.14-4.26).
- Rb. Den Haag 1 juli 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:19346: deze voorwaarden sloten tegenover een zakelijke cliënt ook persoonlijke aansprakelijkheid uit onrechtmatige daad uit (r.o. 5.7).
- Rb. Amsterdam 15 juli 2026, ECLI:NL:RBAMS:2026:7574: de klachttermijn loopt pas als de cliënt de fout kon kennen, hier na beoordeling door een andere advocaat (r.o. 4.3-4.7).
- Rb. Den Haag 5 augustus 2026, ECLI:NL:RBDHA:2026:29511: de advocaat had moeten adviseren tot een verzoek ondanks een verstreken wettelijke termijn; schade naar de situatie waarin het verzoek was toegewezen, op te maken bij staat; een latere finale kwijting is geen eigen schuld (r.o. 5.8-5.10 en 5.14-5.15).
- Rb. Midden-Nederland 19 augustus 2026, ECLI:NL:RBMNE:2026:6029: betalen voor een evident onjuist advies is naar redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar (r.o. 4.15).
- Rb. Rotterdam 7 oktober 2026, ECLI:NL:RBROT:2026:14049: een vervalbeding dat binnen een jaar een procedure eist, staat naast de klachtplicht; tijdige aansprakelijkstelling voorkomt het verval niet (r.o. 5.7-5.8 en 5.12).
Tuchtrechter
- Hof van Discipline 17 mei 2021, ECLI:NL:TAHVD:2021:94: financiële verwevenheid met de cliënte schendt de kernwaarde onafhankelijkheid; schrapping (rn. 5.11 en 5.19).